‘n Omgee gemeenskap maak die wildste waters stil

Toe die verwoestende vloede ‘n gesin se huis en besittings wegruk, het dit vir hulle gevoel of alles verlore was. Hul woning is erg beskadig, hul diere het verdrink en jare se herinneringe en besittings is deur die water vernietig. In sulke oomblikke is dit natuurlik dat gevoelens van angs, hartseer en onsekerheid die oorhand wil kry en dat jy wonder: Hoe nou? en Wat nou?

Maar in hierdie donker tyd het die ware krag van ‘n gemeenskap na vore gekom.

Soos ‘n boot wat veilig deur onstuimige waters gedra word, het die Here hierdie gesin deur die hande en harte van ander gedra. Bure, vriende, organisasies en weldoeners het uitgereik om hulle te ondersteun. Kombuistoebehore is geskenk, Helpende Hand het beddens voorsien en talle ander mense het fisiese en emosionele ondersteuning gebied. Wat aanvanklik soos ‘n hopelose situasie gevoel het, het ontaard in ‘n getuienis van medemenslikheid en omgee.

Psalm 23 herinner ons dat die Here ons na stil waters lei. Vir hierdie gesin het daardie belofte op ‘n besondere manier waar geword. Hoewel die vloedwaters alles rondom hulle ontwrig het, het die Here die storm in hul harte tot rus gebring deur ‘n gemeenskap met omgeeharte. Waar daar onsekerheid was, het hoop begin groei. Waar daar verlies was, het mense saam begin herbou.

Hierdie verhaal herinner ons aan die ongelooflike waarde van gemeenskapskrag. Ons vergeet soms hoe groot die impak van ‘n uitgestrekte hand, ‘n bemoedigende woord of ‘n eenvoudige daad van liefde kan wees. Krisisse herinner ons daaraan dat niemand gemaak is om alleen deur die lewe te gaan nie. Ons het mekaar nodig.

Wanneer ‘n gemeenskap saamstaan, word God se liefde sigbaar. Sy genade kry hande en voete deur gewone mense wat kies om daar te wees vir iemand anders. Gemeenskapskrag is nie net die vermoë om saam probleme op te los nie – dit is die manier waarop die Here dikwels sy sorg en genade in mense se lewens laat sigbaar word.

Mag hierdie verhaal ons almal aanmoedig om aan te hou uitreik, om raak te sien waar hulp nodig is en om nooit die waarde van ons saamstaan te onderskat nie. Want wanneer ‘n gemeenskap mekaar dra, word selfs die wildste waters uiteindelik stil.